ഹൃദയം ക്ഷീണിച്ചപ്പോൾ

ചില ദിവസങ്ങളിൽ ഹൃദയം വളരെ ഭാരമായിരിക്കും. പുറത്തേക്ക് എല്ലാം സാധാരണ പോലെ തോന്നിയാലും ഉള്ളിൽ ഒരു ക്ഷീണം അടിഞ്ഞുകൂടിയിരിക്കും. ആരും കാണാത്ത ഒരു തളർച്ച, വാക്കുകളാക്കി പറയാൻ പ്രയാസമുള്ള ഒരു ഭാരം.

അത്തരം സമയങ്ങളിൽ നമ്മൾ പലപ്പോഴും തെറ്റായി കരുതുന്നത് — “എന്റെ വിശ്വാസം കുറഞ്ഞുപോയി”, “ഞാൻ ബലഹീനനായി”, “ദൈവം ദൂരെയായി” എന്നതാണ്. പക്ഷേ ഹൃദയം ക്ഷീണിക്കുന്നത് വിശ്വാസമില്ലായ്മയുടെ അടയാളമല്ല. അത് നീ വളരെ നാളായി ശക്തനായി നിന്നതിന്റെ അടയാളവുമാകാം.

ദൈവം നിന്റെ ക്ഷീണം കാണുന്നു. നിനക്കു പറയാൻ വാക്കുകൾ ഇല്ലെങ്കിലും, പ്രാർത്ഥന പൂർണ്ണമാക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലെങ്കിലും, നിന്റെ നിശ്ശബ്ദതയെ പോലും അവൻ കേൾക്കുന്നു.

ചിലപ്പോൾ വിശ്രമം എന്നത് ഒന്നും ചെയ്യാതെ നിൽക്കുന്നതല്ല; മറിച്ച് ദൈവത്തിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ കുറച്ചുനേരം ചാരിയിരിക്കുകയാണ്. ഉടൻ മറുപടി കിട്ടാതെ പോയാലും, ചെറിയ സമാധാനം ഉള്ളിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തുന്ന നിമിഷം കൃപ പ്രവർത്തിക്കുന്ന നിമിഷം തന്നെയാണ്.

ഇന്ന് നീ ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, എല്ലാം ശരിയാക്കാൻ നീ ഇപ്പോൾ തന്നെ നിർബന്ധിതനല്ല. ആദ്യം ശ്വസിക്കൂ. കുറച്ചുനേരം നിൽക്കൂ. നിന്റെ ഹൃദയം ദൈവത്തിന്റെ കരങ്ങളിൽ വെക്കൂ.

ഈ ചെറിയ പ്രാർത്ഥന ഇന്ന് നിനക്കായി:

കർത്താവേ, എന്റെ ഹൃദയം ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുന്നു. എന്റെ ഉള്ളിലെ ഭാരം നീ അറിയുന്നു. എനിക്ക് വിശ്രമം തരണമേ. എന്റെ ചിന്തകൾ ശാന്തമാക്കണമേ. ഞാൻ ഒറ്റയല്ലെന്നും, നീ ഇന്നും എന്നോടൊപ്പമുണ്ടെന്നും വിശ്വസിക്കാൻ എനിക്ക് കൃപ തരണമേ. ആമേൻ.